Yıllardır aynı otobüs durağında bekliyorum

Üniversite yıllarımda her sabah aynı durakta beklerdim. O da orada olurdu. Hiç konuşmadık, sadece birkaç kere göz göze geldik ve gülümsedik. Mezun olduk, herkes dağıldı. Şimdi otuz yaşındayım, evliyim, mutluyum. Ama o durağın önünden her geçtiğimde hâlâ bir an duraksıyorum. Kimseye anlatmadım bunu. Kötü bir şey yapmıyorum, biliyorum. Sadece hayatta hiç başlamamış bir şeyin bile bu kadar yer kaplayabilmesi tuhaf geliyor.