47 şair
Şairler
Her şair için doğum ve ölüm bilgileri, edebî kişiliği, üslubu, eser listesi, ünlü dizeleri ve sitedeki şiirlerini içeren ayrıntılı biyografi sayfaları hazırladık. Kaynak olarak akademik edebiyat tarihi çalışmaları ve ansiklopedik referanslar kullanıldı; tartışmalı bilgiler «tahminî» notuyla belirtildi.
Yunus Emre
1240 – 1321
Türkçeyi tasavvufun dili hâline getiren, sade söyleyişiyle yedi yüz yıldır okunan halk şairi ve mutasavvıf.
Ömer Hayyâm
1048 – 1131
Rubaileriyle dünya edebiyatına giren; aynı zamanda üçüncü derece denklemleri çözen matematikçi ve takvim…
Fuzûlî
1483 – 1556
Türk edebiyatının en büyük aşk şairi; acıyı bir yaşam biçimine dönüştüren "Leylâ ile Mecnûn"un yazarı.
Bâkî
1526 – 1600
Kanûnî devrinin "Sultânü'ş-Şuarâ"sı; divan şiirinin en ahenkli ve zarif sesi.
Nedîm
1681 – 1730
Lâle Devri'nin şairi; divan şiirini soyut sevgiliden alıp İstanbul sokaklarına indiren isim.
Şeyh Galib
1757 – 1799
Divan şiirinin son büyük ustası; "Hüsn ü Aşk" mesnevisiyle Türk edebiyatının en özgün alegorisini yazan şair.
Karacaoğlan
1606 – 1689
Türk halk şiirinin en büyük aşk şairi; doğayı ve sevgiliyi somut, canlı bir dille anlatan âşık.
Pir Sultan Abdal
1500 – 1560
Alevî-Bektaşî geleneğinin en büyük ozanı; haksızlığa karşı direnişin sembolü hâline gelen şair.
Namık Kemal
1840 – 1888
"Vatan şairi"; hürriyet ve vatan kavramlarını Türk edebiyatının merkezine yerleştiren isim.
Tevfik Fikret
1867 – 1915
Servet-i Fünûn'un öncüsü; şiiri toplumsal muhalefetin aracı yapan ve geleceğe umut bağlayan şair.
Mehmet Âkif Ersoy
1873 – 1936
İstiklâl Marşı'nın şairi; toplumun derdini şiire taşıyan ve hiçbir zaman ödün vermeyen isim.
Ahmet Hâşim
1887 – 1933
Türk şiirinin en saf sembolisti; "Merdiven" ve "O Belde" gibi şiirlerle şiiri anlamdan çok sese bağlayan isim.
Yahya Kemal Beyatlı
1884 – 1958
Divan şiirinin sesini modern Türkçeye taşıyan; İstanbul'u en güzel anlatan şair.
Nâzım Hikmet
1902 – 1963
Türk şiirinde serbest ölçünün öncüsü; dünyada en çok tanınan Türk şairi.
Necip Fazıl Kısakürek
1904 – 1983
"Kaldırımlar şairi"; iç dünyanın çatışmalarını metafizik bir yoğunlukla yazan usta.
Âşık Veysel
1894 – 1973
Türk halk müziğinin ve âşık geleneğinin son büyük ustası; "Kara Toprak" ve "Uzun İnce Bir Yoldayım"ın ozanı.
Cahit Sıtkı Tarancı
1910 – 1956
"Otuz Beş Yaş" şairi; ölüm korkusunu ve yaşama sevincini aynı şiirde buluşturan usta.
Orhan Veli Kanık
1914 – 1950
Garip akımının kurucusu; Türk şiirini süsten, ölçüden ve kafiyeden kurtaran isim.
Özdemir Asaf
1923 – 1981
Kısa şiirin ustası; birkaç dizede tam bir düşünce kuran, aforizmaya en yakın Türk şairi.
Ahmed Arif
1927 – 1991
Tek kitapla Türk şiirinde kalıcı yer edinen şair; "Hasretinden Prangalar Eskittim"in yazarı.
Attilâ İlhan
1925 – 2005
Şiiri, romanı ve gazeteciliğiyle çok yönlü; "Mavi" hareketinin öncüsü ve Garip'in en güçlü eleştirmeni.
Cemal Süreya
1931 – 1990
İkinci Yeni'nin en sevilen şairi; aşkı, bedeni ve şehri şaşırtıcı imgelerle yazan usta.
Can Yücel
1926 – 1999
Halk diliyle yazan, mizahı ve muhalefeti şiirin merkezine koyan "Can Baba".
Seyyid Nesîmî
1369 – 1417
Hurûfî inancını coşkulu bir dille savunan, inandığı yoldan dönmediği için Halep'te idam edilen şair.
Kaygusuz Abdal
1341 – 1444
Bektaşî edebiyatının kurucularından; mizahı ve taşlamayı tasavvufi şiire sokan usta.
Hacı Bayram Velî
1352 – 1430
Bayramîlik tarikatının kurucusu; az sayıda ama çok etkili şiir bırakan Ankaralı mutasavvıf.
Nef'î
1572 – 1635
Divan şiirinin en büyük kaside ustası ve en keskin hicivcisi; dili yüzünden hayatını kaybeden şair.
Nâbî
1642 – 1712
Divan şiirine düşünce ve öğüdü sokan hikemî tarzın kurucusu; "Hayriyye"nin yazarı.
Köroğlu
1530 – 1600
Hem destan kahramanı hem şair; yiğitlik ve haksızlığa başkaldırı temasının halk şiirindeki en güçlü sesi.
Âşık Ömer
1651 – 1707
Halk şiirinin en verimli isimlerinden; hem hece hem aruzla yazan, divan şiirine yakın duran âşık.
Dadaloğlu
1785 – 1868
Avşar Türkmenlerinin ozanı; iskân politikasına direnişin şiirdeki sesi.
Erzurumlu Emrah
1775 – 1860
Divan şiirinin inceliğini halk şiirine taşıyan; hem koşma hem gazel yazabilen usta âşık.
Seyrânî
1807 – 1866
Halk şiirinin en keskin taşlama ustası; toplumsal eleştiriyi şiirin merkezine koyan âşık.
Ziya Paşa
1829 – 1880
Tanzimat'ın ilk kuşağından; beyitleri atasözü gibi dile yerleşen "Terkib-i Bend"in şairi.
Recâizâde Mahmud Ekrem
1847 – 1914
"Üstat" lakaplı; Servet-i Fünûn kuşağını yetiştiren ve "güzel olan her şey şiirin konusudur" diyen şair.
Abdülhak Hâmid Tarhan
1852 – 1937
"Şâir-i Âzam" (en büyük şair) unvanıyla anılan; Türk şiirini divan kalıplarından kesin biçimde koparan isim.
Cenab Şehabeddin
1870 – 1934
Servet-i Fünûn'un sembolist şairi; aynı zamanda aforizmalarıyla tanınan hekim-yazar.
Ziya Gökalp
1876 – 1924
Türk sosyolojisinin kurucusu; şiiri fikirlerini yaymanın aracı olarak kullanan Türkçülük düşünürü.
Mehmet Emin Yurdakul
1869 – 1944
"Millî şair" olarak anılan; şiiri sade Türkçe ve hece ölçüsüyle halka açan öncü isim.
Rıza Tevfik Bölükbaşı
1869 – 1949
"Feylesof Rıza" lakaplı; halk şiiri geleneğini yüksek edebiyatla buluşturan şair ve düşünür.
Melih Cevdet Anday
1915 – 2002
Garip üçlüsünün üyesi; sonradan akımdan ayrılarak felsefi ve mitolojik bir şiire yönelen isim.
Oktay Rifat
1914 – 1988
Garip üçlüsünün üçüncü ismi; şiirini sürekli yenileyerek İkinci Yeni'ye kadar uzanan şair.
Turgut Uyar
1927 – 1985
İkinci Yeni'nin en yoğun şairi; "Huzursuzluğun Kitabı" ve "Divan"ın yazarı.
Edip Cansever
1928 – 1986
İkinci Yeni'nin dramatik şairi; şiire karakter ve sahne kavramını getiren isim.
Behçet Necatigil
1916 – 1979
Evin, ailenin ve gündelik hayatın şairi; "orta hâlli insanın" iç dünyasını yazan usta.
Sezai Karakoç
1933 – 2021
"Diriliş" düşüncesinin kurucusu; modern şiirin imkânlarını medeniyet meselesiyle birleştiren şair.
Ümit Yaşar Oğuzcan
1926 – 1984
Geniş okur kitlesine ulaşan lirik şair; şarkı sözü olarak da en çok bestelenen isimlerden.
Şair biyografilerinde neler var?
Her şair sayfasında şu bölümleri bulacaksınız:
- Künye: Doğum ve ölüm tarihleri, doğum yeri, dönem ve edebî akım.
- Hayatı: Yetişmesi, önemli olaylar ve edebiyat hayatına etkisi.
- Edebî kişiliği: Üslubu, kullandığı ölçü ve biçimler, temaları.
- Eserleri: Kitap adları, yayım yılları ve türleriyle liste.
- Ünlü dizeleri: En çok bilinen ve alıntılanan mısraları.
- Şiirleri: Sitede yer alan şiirlerinin tam listesi.
Telif durumu neden belirtiliyor?
Türkiye'de eser sahibinin hakları ölümünden itibaren 70 yıl korunur. Bu süre dolmamış şairlerin sayfalarında «Telifli» rozeti bulunur ve şiirleri tam metin yerine künye + kısa alıntı olarak yayımlanır. Koruma süresinin ne zaman dolacağı da her şairin sayfasında belirtilir.