Ağzından baklayı çıkarmak: Uzun süre sakladığı bir şeyi sonunda söylemek.

İpe un sermek: Bir işi yapmamak için sürekli bahane üretmek.

Burnundan kıl aldırmamak: Çok kibirli olmak, kimseyi yanına yanaştırmamak.

Ayağının tozuyla: Bir yere varır varmaz, hiç dinlenmeden.

Pire için yorgan yakmak: Küçük bir zarardan kurtulmak için çok büyük bir zarara girmek.

Diken üstünde oturmak: Huzursuz ve tedirgin biçimde beklemek.

Eli kulağında: Gerçekleşmesi çok yakın olan.

Baştan savmak: Bir işi ya da kişiyi özensizce geçiştirmek.

İki ayağını bir pabuca sokmak: Birini çok sıkıştırmak, acele ettirmek.

Etekleri zil çalmak: Çok sevinmek, mutluluktan uçmak.