Bir gün bana "yanımda kal" desen, gerisini konuşmayız bile.

Yorulduğun günlerde bana yaslanabilirsin; ben zaten sana yaslanıyorum.

Uzakta olman seni daha az sevmemi gerektirmiyor, sadece daha çok yazmamı.

Bugün seni özledim, dün de özlemiştim; galiba bu artık bir alışkanlık değil, bir hâl.

Uykum var ama seninle konuşmak daha çok dinlendiriyor.

Kalabalıkta seni ararken kendimi bulduğum çok oldu.

Her akşam aynı soruyu soruyorum: bugün nasıl geçti? Ve her akşam cevabını merak ediyorum.

Seninle konuşmadığım gün, hiç yaşanmamış sayılıyor.

Sen benim planım değilsin; planlarımın sebebisin.

En sevdiğim yer, senin yanında oturduğum yer.