En zoru gitmesi değil, gitmeden önce çoktan gitmiş olduğunu anlamak.

Bıraktığın yerdeyim; sen çoktan yol aldın.

Terk edilmek, cümlenin ortasında kapanan bir kitap gibidir.

Vedasız gidenler, en uzun süre kalanlardır.

Bir gün geri döneceğini düşünmeyi bırakmak da bir tür iyileşme.

Gidenin arkasından bakmak, gitmesini engellemiyor; sadece daha çok acıtıyor.

Gitmene alışmadım, sadece beklemeyi bıraktım.

Bana kalan hikâyenin yarısı; diğer yarısını sen götürdün.

Kimse ansızın gitmez; biz fark etmekte geç kalırız.

Bir insan gittikten sonra evin sesi değişiyor.