O Belde (Seçme Bölümler)
Melâli anlamayan nesle âşinâ değiliz.
Sen ve ben
Ve deniz
Ve bu akşam ki lerzesiz, sessiz
Topluyor bûy-ı rûhunu güyâ,
Uzak
Ve mâi gölgeli bir beldeden cüdâ kalarak
Bu nefy ü hicre müebbed bu yerde mahkûmuz...
O belde?
Durur menâzır-ı zerrîn hayâlimizde henüz;
Melûl ufuklarının üstü memlû elvâhla,
Sükût içinde uçar bir sabâh-ı zerrin-fâm.
Şiirin Çözümlemesi
"Melâli anlamayan nesle âşinâ değiliz" mısrası, Türk şiirinin en bilinen açılışlarındandır. Melâl, sebebi belirsiz bir hüzün, iç sıkıntısıdır; şair bu duyguyu anlamayanlarla arasına mesafe koyar.
Şiirdeki "o belde", hiç var olmamış bir yerdir. Hâşim burada gerçek bir coğrafya değil, ulaşılmak istenen ama ulaşılamayan bir hâli anlatır. Bu yönüyle şiir, sembolizmin Türkçedeki en saf örneklerindendir.