koşma

Nedir bu sevdanın sonu

Nerde bunun varacağı

Bu ateşten gömleğin

Ne zaman çıkacağı

İncecikten bir kar yağar

Tozar Elif Elif diye

Deli gönül abdal olmuş

Gezer Elif Elif diye

Uçun kuşlar uçun doğduğum yere

Şimdi dağlarında mor sümbül vardır

Ormanlar koynunda bir serin dere

Dikenler içinde sarı gül vardır

Elâ gözlerini sevdiğim dilber

Kokun benzer dağ döşünde güllere

Sen açılmış yaz gününde nergissin

Sılamdan bir haber sordum yellere

Çukurova bayramlığın giyerken

Çıplaklığın üzerinden soyarken

Şubat ayı kış yelini kovarken

Cennet demek sana yakışır dağlar

Tutam yâr elinden tutam

Çıkam dağlara dağlara

Olam bir yeşil yaprak

Konam bağlara bağlara

Kalktı göç eyledi Avşar elleri

Ağır ağır giden eller bizimdir

Arap atlar yakın eder ırağı

Yüce dağdan aşan yollar bizimdir

Sabahtan uğradım ben bir güzele

Dedim sarhoş musun söyledi yok yok

Ağzından ayrılmaz misk ile amber

Dedim bal var mıdır söyledi yok yok

Cihan bir gülistan gülü dermeyen

Bahçıvan olsa da bağban değildir

Aşkın deryasına dalıp yüzmeyen

Katre bulsa dahi ummân değildir