İncecikten Bir Kar Yağar
İncecikten bir kar yağar
Tozar Elif Elif diye
Deli gönül abdal olmuş
Gezer Elif Elif diye
Elif'in uğru nakışlı
Yavru balaban bakışlı
Yayla çiçeği kokuşlu
Kokar Elif Elif diye
Elif kaşlarını çatar
Gamzesi bağrıma batar
Ak elleri kalem tutar
Yazar Elif Elif diye
Evlerinin önü çardak
Elif'in elinde bardak
Sanki yeşil başlı ördek
Yüzer Elif Elif diye
Karac'oğlan eğmelerin
Gönül vermez değmelerin
İliklenmiş düğmelerin
Çözer Elif Elif diye
Şiirin Çözümlemesi
Türk halk şiirinin en tanınmış koşmalarındandır. Şiirin tamamı tek bir ismin tekrarı üzerine kurulmuştur: "Elif". Bu tekrar, hem sevgilinin adını hem de Arap alfabesinin ilk harfi olan elifin dikliğini çağrıştırır; halk şiirinde sevgilinin boyu geleneksel olarak elife benzetilir.
Karacaoğlan'ın sevgilisi somuttur: kaşı, gamzesi, elleri, evinin önündeki çardak tarif edilir. Divan şiirinin ulaşılmaz sevgilisinin aksine bu kadın görülebilir, adı bilinen biridir. Şiirin son dörtlüğündeki cüretkâr imge de halk şiirinin dünyeviliğini gösterir.