istanbul

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı

Önce hafiften bir rüzgâr esiyor;

Yavaş yavaş sallanıyor

Yapraklar, ağaçlarda;

Bir safâ bahş edelim gel şu dil-i nâşâda

Gidelim serv-i revânım yürü Sa'dâbâd'a

İşte üç çifte kayık iskelede âmâde

Gidelim serv-i revânım yürü Sa'dâbâd'a

Sarmış yine âfâkını bir dûd-ı muannid,

Bir zulmet-i beyzâ ki peyâpey mütezâyid.

Tazyîkinin altında silinmiş gibi eşbâh,

Bir tozlu kesâfetten ibâret bütün elvâh;