Yunus Emre

Yunus Emre'nin hayatına dair bilinenlerin çoğu, kendi şiirlerinden ve menkıbelerden çıkarılmıştır. Doğum ve ölüm tarihleri kesin değildir; genel kabul 1240 dolaylarında doğduğu ve 1320'li yıllarda vefat ettiği yönündedir. Doğum yeri konusunda Eskişehir Sivrihisar ile Karaman başta olmak üzere birçok yer iddia sahibidir ve Anadolu'nun çeşitli şehirlerinde ona ait olduğu söylenen makamlar bulunur.

Yaşadığı dönem, Anadolu Selçuklu Devleti'nin dağılma, Moğol istilasının ise en ağır hissedildiği yıllardır. Savaşın, kıtlığın ve siyasi parçalanmanın ortasında Yunus'un şiiri, insanları birleştiren bir dil kurar. Menkıbeye göre Hacı Bektâş-ı Velî dergâhına buğday istemeye gitmiş, kendisine "buğday mı istersin nefes mi" diye sorulduğunda önce buğdayı seçmiş, sonra pişman olup geri döndüğünde nasibinin Tapduk Emre'de olduğu söylenmiştir. Tapduk Emre'nin dergâhında yıllarca odun taşıdığı, dergâha hep düzgün odun getirdiği ve bunun sebebi sorulduğunda "bu kapıdan eğri odun bile geçmesin" dediği rivayet edilir.

Yunus Emre'nin en büyük katkısı, tasavvufun karmaşık kavramlarını Arapça ve Farsça terimlere boğulmadan, halkın konuştuğu Türkçe ile anlatmasıdır. Onun bu tercihi, Türkçenin bir edebiyat ve düşünce dili olarak gelişmesinde belirleyici olmuştur. UNESCO 1991 yılını Yunus Emre Sevgi Yılı ilan etmiştir.