Şol Cennetin Irmakları
Şol cennetin ırmakları
Akar Allah deyu deyu
Çıkmış İslâm bülbülleri
Öter Allah deyu deyu
Salınır tûbâ dalları
Kur'an okur hem dilleri
Cennet bağının gülleri
Kokar Allah deyu deyu
Kimi yiyip kimi içer
Hep melekler rahmet saçar
İdris Nebî hulle biçer
Diker Allah deyu deyu
Hep nurdandır direkleri
Gümüştendir yaprakları
Uzandıkça budakları
Biter Allah deyu deyu
Aydan arıdır yüzleri
Misk ü anberdir sözleri
Cennette hûri kızları
Gezer Allah deyu deyu
Hakka âşık olan kişi
Akar gözlerinin yaşı
Pür nûr olur içi dışı
Söyler Allah deyu deyu
Ne dilersen Hak'tan dile
Kılavuzla gir bu yola
Bülbül âşık olmuş güle
Öter Allah deyu deyu
Açıldı gökler kapısı
Rahmetle doldu hepisi
Sekiz cennetin kapısı
Açar Allah deyu deyu
Miskin Yunus var yârine
Koma bugünü yarına
Yarın Hakk'ın divanına
Varam Allah deyu deyu
Şiirin Çözümlemesi
Yunus'un cennet tasviri, ödül vaadinden çok bir zikir manzarasıdır: cennette de yapılan iş aynıdır, "Allah demek". Bu tercih, tasavvufun cenneti bile amaç saymayan bakışını yansıtır.
Şiirde görsel öğeler (nurdan direkler, gümüşten yapraklar) yoğun kullanılır ama hepsi aynı sese bağlanır. Son dörtlükteki "Koma bugünü yarına" uyarısı, şiiri bir tasvirden bir öğüde çevirir.