Dağlar ile Taşlar ile
Dağlar ile taşlar ile
Çağırayım Mevlâm seni
Seherlerde kuşlar ile
Çağırayım Mevlâm seni
Sular dibinde mâhî ile
Sahralarda âhû ile
Abdal olup yâhû ile
Çağırayım Mevlâm seni
Gökyüzünde İsâ ile
Tûr dağında Mûsâ ile
Elimdeki asâ ile
Çağırayım Mevlâm seni
Derdi öküş Eyyûb ile
Gözü yaşlı Ya'kûb ile
Ol Muhammed mahbûb ile
Çağırayım Mevlâm seni
Hamd u şükrullah ile
Vasf-ı Kulhüvallah ile
Daim zikrullah ile
Çağırayım Mevlâm seni
Bilmişem dünya hâlini
Terk ettim kıyl ü kâlini
Baş açık ayak yalın
Çağırayım Mevlâm seni
Yunus okur diller ile
Ol kumru bülbüller ile
Hakkı seven kullar ile
Çağırayım Mevlâm seni
Şiirin Çözümlemesi
Bu ilahide Yunus, bütün varlığı bir zikir topluluğuna dönüştürür: dağlar, taşlar, kuşlar, balıklar ve ceylanlar aynı çağrıya katılır. Bu bakış, tasavvuftaki "her şey Hakk'ı zikreder" anlayışının şiirdeki karşılığıdır.
Peygamber adlarının anıldığı dörtlükler, çağrının tek bir kişiye değil bütün bir geleneğe ait olduğunu gösterir. "Baş açık ayak yalın" ifadesi ise dünya mallarından soyunmanın simgesidir.