Bana Seni Gerek Seni
Aşkın aldı benden beni
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dün ü günü
Bana seni gerek seni
Ne varlığa sevinirim
Ne yokluğa yerinirim
Aşkın ile avunurum
Bana seni gerek seni
Aşkın âşıklar öldürür
Aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni
Aşkın şarabından içem
Mecnun olup dağa düşem
Sensin dünü gün endîşem
Bana seni gerek seni
Sûfîlere sohbet gerek
Ahîlere ahret gerek
Mecnûnlara Leylâ gerek
Bana seni gerek seni
Eğer beni öldüreler
Külüm göğe savuralar
Toprağım anda çağıra
Bana seni gerek seni
Yunus durur benim adım
Gün geçtikçe artar odum
İki cihanda maksudum
Bana seni gerek seni
Şiirin Çözümlemesi
Yunus Emre'nin en çok bilinen ilahisidir. Şiirin tamamı tek bir isteğin etrafında döner ve her dörtlük aynı nakaratla biter: "Bana seni gerek seni". Bu tekrar, şiire hem bir dua ritmi hem de vazgeçmezlik duygusu kazandırır.
İkinci dörtlükteki "Ne varlığa sevinirim / Ne yokluğa yerinirim" beyti, tasavvufun dünya malına karşı tavrının en özlü ifadesidir. Son dörtlükte şair mahlasını anar ve isteğinin iki dünyada da değişmeyeceğini söyleyerek şiiri bağlar.