Bende Sığar İki Cihan
Bende sığar iki cihan ben bu cihana sığmazam
Cevher-i lâmekân benim kevn ü mekâna sığmazam
Kevn ü mekândır âyetim zâtıma gerçek âyetim
Kevne benem ve mekâna ben bu mekâna sığmazam
Zerre benem güneş benem çâr ü penc ü şeş benem
Sûreti gör beyân ile çünkü beyâna sığmazam
Nâra yanan şecer benem çarha çıkan hacer benem
Şu'le-i cân-fezâ benem ben bu zamana sığmazam
Nesîmî'ye sordular ki yârin ile hoş musun
Hoş olayım olmayayım ol yâr yâradan sığmazam
Şiirin Çözümlemesi
Hurûfî düşüncenin şiirdeki en cesur ifadesidir. Şair, insanın taşıdığı manevi özün mekân ve zamanla sınırlanamayacağını söyler. "Bende sığar iki cihan ben bu cihana sığmazam" mısrası, insanı evrenden büyük gören bir bakışın özetidir.
Bu tür ifadeler döneminde tehlikeliydi; Nesîmî bu düşünceleri yüzünden idam edilmiştir. Şiirin coşkulu ritmi ve tekrarlanan "sığmazam" redifi, ona neredeyse bir meydan okuma tonu kazandırır.