Beyit derlemesi

Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak

Alçak bir ölüm varsa emînim ki odur

Kimseden ümmîd-i feyz etmem, dilenmem perr ü bâl

Kendi cevvim, kendi eflâkimde kendim tâirim

Tûtî-i mu'cize-gûyem ne desem lâf değil

Çerh ile söyleşemem âyînesi sâf değil

Âvâzeyi bu âleme Dâvûd gibi sal

Bâkî kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş

Aşk imiş her ne var âlemde

İlm bir kıyl ü kâl imiş ancak